Deze website maakt gebruik van cookies voor een optimale werking van de website.
Instellingen
       

Film

maandag 7 oktober 2019

 
Vervolgdata
maandag 11 november 2019, maandag 6 januari 2020, maandag 3 februari 2020, maandag 16 maart 2020
Tijd
13:30 tot 16:30 uur
Inschrijfperiode
maandag 24 juni 2019 t/m dinsdag 31 december 2019
Inschrijving te annuleren tot
zondag 1 september 2019
Locatie
Pathé Pieter Vreedeplein
Aantal deelnemers
minimaal 25
 

Kosten:                  € 17,50

Gastvrouw:           Henriette Wijdeven en Ine Verbeeten 

 film-2I

 

Inleider: Bert Goessen

Met plezier naar de film

Film is een krachtig medium dat zorgt voor ontspanning en inspiratie. Maar film verschaft ook stof tot nadenken en zorgt voor reflectie op het dagelijks leven. Meer nog dan andere media, trekt een film de kijker mee in een andere realiteit en brengt discussies op gang.

Het filmprogramma staat komend jaar in het teken van films die in beeld brengen dat er op het vlak van gelijkheid van mannen en vrouwen nog een hele weg is te gaan. Films die vrouwen niet benaderen als slachtoffer maar als  krachtige personen die hun lot in eigen hand nemen. Benieuwd naar het aanbod? Laat u dan ontroeren door de kracht en de schoonheid van de geselecteerde films.

De afgelopen jaren zijn de selectie van de films en de inleidingen bij de films op deskundige wijze verzorgd door Paul Overmeer. Nu Paul te kennen heeft gegeven te willen stoppen met zijn werkzaamheden, hebben we in de persoon van Bert Goessen een nieuwe gepassioneerde filmkenner gevonden die het filmprogramma vanaf dit jaar heeft samengesteld. Bert is 30 jaar eigenaar geweest van Cinecitta en is nu eigenaar van MOOOV Film Distribution, een bedrijf dat gespecialiseerd is in het uitbrengen van zogenaamde wereldcinema films.

De vijf geselecteerde films zijn: 

  1. An Unexpected Love regie: Juan Vera. Argentijnse film waarin de balans wordt opgemaakt van een 30-jarig ‘versleten’ huwelijk.
  2. Capharnaüm regie: Nadine Labaki. Hartverscheurende Libanese film over het lot van een zwerfjongetje.
  3. Sofia regie: Meryem Benm Barek. Marokkaanse film over een verborgen gehouden zwangerschap.
  4. Woman at War regie: Benedikt Erlingsson. Film uit IJsland over een milieuactiviste die duidelijk niet met zich laat sollen.
  5. Sibel regie: Cagla Zencirci. Turkse film waarin de jonge Sibel steeds sterker opkomt voor haar onafhankelijkheid.

 Hieronder vind je een korte beschrijving van alle films

 

an-unexpected-love1

 

AN UNEXPECTED LOVE

Marcos (53), professor in de literatuur en Ana (50), psychologe zijn al meer dan vijfentwintig jaar gelukkig getrouwd. Ze wonen in Buenos Aires en leiden een rustig en aangenaam leven. Ze zijn tevreden en gelukkig met hun carrières. Ze delen gemeenschappelijke interesses, projecten, vrienden en opvattingen over het leven. Ze zijn een solide en redelijk gelukkig stel. Maar als de 19-jarige Luciano, hun enige zoon, het ouderlijk huis verlaat om te gaan studeren in Madrid openen zich nieuwe perspektieven voor het huwelijk. Wat in eerste instantie, met name voor Ana, een leeg-nest-syndroom lijkt te zijn, maakt al snel plaats voor een diepe existentiële crisis. Het huwelijk begint leeg en sleets aan te voelen. Marcos en Ana beginnen zich zelfs af te vragen of ze nog wel verliefd zijn op elkaar. Ze voelen zich allebei jong en nieuwsgierig genoeg om naar iets nieuws te zoeken, het onbekende onder ogen te zien. Daarom besluiten ze uit elkaar te gaan. Als pas gescheiden mensen doorlopen ze de verschillende stadia van het single leven. Ze arrangeren verschillende ontmoetingen met oude geliefden, voormalige klasgenoten en collega's van de universiteit. Langzaam beginnen ze de onvermijdelijke moeilijkheden van het dagelijks leven te ervaren. Uiteindelijk beseffen ze wat ze hebben verloren en weten dat weer te waarderen. Opnieuw nemen ze een beslissing die hun leven voor altijd zal veranderen.

AN UNEXPECTED LOVE is een echte acteursfilm. Ricardo Darin en Mercedes Moran, de twee Argentijnse top acteurs, zijn voortdurend aan elkaar gewaagd. Hun natuurlijke manier van acteren, de ironische blikken die ze elkaar toewerpen en de humoristische toespelingen geven de film extra glans en overtuigingskracht.

regie:       Juan Vera.

met:         Ricardo Darin, Mercedes Moran, Claudia Fontan.

land:        Argentinië 2018.

lengte:     136 minuten, Spaans / Nederlands ondertiteld.

trailer:      https://youtu.be/mi4yCNDqVA8

 

Capharnaum

 capharnaum-2

 

Hij moet minstens 12 jaar zijn, constateert de dokter die Zain onderzoekt. De jongen oogt een stuk kleiner, maar al zijn melktanden zijn gewisseld. Zijn geboortedatum is niet te achterhalen, want Zain’s ouders hebben hem nooit aangegeven bij de burgerlijke stand. Officieel bestaat hij niet.

In CAPHARNAUM (de Franse titel betekent ‘chaos’ of ‘puinhoop’) laat de Libanese regisseur Nadine Labaki het jongetje zijn bestaan verwerpen. Zain klaagt zijn ouders aan, omdat ze hem ter wereld hebben gebracht. Zijn leven is zo armzalig, dat hij er liever nooit aan was begonnen. Als je ouders niet voor je kunnen zorgen, wie doet het dan wel ?

CAPHARNAUM geeft een zo getrouw mogelijk beeld van het leven van de absolute onderklasse in Beiroet. Ze zijn vaak onzichtbaar de zwefkinderen, de arbeidsimmigranten zonder papieren, de armen zonder scholing, de vluchtelingen zonder status. Labaki geeft hun een gezicht. De film is niet alleen een felle aanklacht tegen ouders van Zain, die niet in staat zijn hun kinderen een goed leven te bezorgen, maar ook tegen het sociaal systeem dat niets doet om de meest machteloze burgers op te vangen. Met de jonge hoofdrolspelers pakt Labaki haar publiek volledig in, maar CAPHARNAUM is daarnaast ook een knap geschreven en bijzonder sterk uitgevoerd drama. Meer dan in haar eerdere films, die ook over de verdeelde Libanese samenleving gingen, vindt Labaki een evenwicht tussen pathos, humor en sentiment. Het kan manipulatief aanvoelen, hoe de film je meesleept in Zains ellende, maar die achterdocht mag meteen worden weggestreept tegen de oprechte gedrevenheid van CAPHARNAUM. Het is vrijwel onmogelijk om niet van de kleine Zain te gaan houden.

 

regie: Nadine Labaki

met:   Zain Al Rafeea, Yordanos Shiferaw, Boluwatife Treasure Bankole 

land:  Libanon, 2018.

lengte: 126 minuten, Arabisch / Nederlands ondertiteld 

trailer: https://www.youtube.com/watch?v=ZzQcLv_9jx8

 

Sofia

sofia

Op seks buiten het huwelijk staat in Marokko een gevangenisstraf van maximaal een jaar, aldus de openingstitels van SOFIA. De conclusies zijn dan ook snel getrokken, wanneer je de 20-jarige titelheldin, die nog bij haar ouders in Casablanca woont, met enorme buikpijn aan het aanrecht ziet staan. Sofia is zwanger. Sterker nog: terwijl niemand iets doorheeft – zijzelf aanvankelijk evenmin – staat Sofia op het punt haar kind ter wereld te brengen. Het speelfilmdebuut van de Marokkaanse schrijver en regisseur Meryem Benm’Barek is amper begonnen of Sofia wordt door haar nicht Lena van ziekenhuis naar ziekenhuis gereden. Haar ouders mogen er niets van weten. Een zenuwslopende, gevaarlijke reis is het, aangezien geen arts zijn vingers aan een illegale bevalling wil branden. Dat Sofia’s gezin financieel afhankelijk is van Lena’s vader, een rijke Fransman die net met de vader van Sofia een project wil starten, maakt de situatie nog penibeler. Tegelijkertijd heeft Sofia het aan Lena’s connecties en privileges te danken dat haar kind uiteindelijk veilig wordt geboren. Knap, hoe Benm’Barek de klassenverschillen en hypocrisie van de Marokkaanse maatschappij subtiel in het verhaal verweeft.

Na de bevalling zijn de problemen nog niet voorbij. Sofia’s ouders ontdekken wat er aan de hand is. De vader van de baby moet worden opgespoord. Hij dient meteen het kind te erkennen en met Sofia te trouwen. Als kijker heb je je oordeel klaar zodra deze Omar, een jongen uit een achterstandswijk van Casablanca, ten tonele verschijnt. Hij maakt Sofia nog eerder uit voor leugenaar dan dat hij het kind als het zijne accepteert. Aan deze loser zal ze niets hebben.

Zo simpel ligt de waarheid echter niet, in SOFIA. Wat doen mensen wanneer ze door achterhaalde regels en tradities in het nauw worden gedreven? De film biedt verschillende, schokkende antwoorden, maar één ding stelt SOFIA voorop: de in de openingstitels gepresenteerde strafwet maakt alleen maar slachtoffers.

 

regie:   Meryem Benm'Barek-Aloïsi

met:     Maha Alemi, Lubna Azabal, Sarah Perles.

land:    Marokko, 2018.

lengte: 80 minuten, Arabisch, Frans / Nederlands ondertiteld 

trailer: https://www.youtube.com/watch?time_continue=2&v=2h8e7-3aoow

 

Woman at war

woman-at-war

 

Wie niet horen wil moet voelen. In WOMAN AT WAR blaast een gedreven milieuactiviste in IJsland hoogspanningsmasten op. Is het ecoterrorisme of een idealistische daadkracht?

“Ik ben geen misdadiger, maar probeer misdaden tegen ons te stoppen.” Aldus de 50-jarige Halla die het stadium van eindeloos praten over milieumaatregelen voorbij is. De vrouw ziet IJsland ecologisch naar de bliksem gaan en wil de inwoners wakker schudden met harde actie. Haar woede richt zich vooral op Chinese investeringen in de energieopwekking in IJsland, want die gaan ten koste van de natuur. Om iedereen ervan te doordringen dat het menens is, blaast Halla, uiteraard in het geheim, af en toe een hoogspanningsmast op, waarna heel IJsland een tijdje zonder elektriciteit zit. Halla vindt het noodzakelijke acties om ‘de oorlog tegen de aarde’ te stoppen. WOMAN AT WAR van de IJslandse regisseur Benedikt Erlingsson begint met zo’n sabotageactie. Het is de vijfde keer dat Halla een hoogspanningsmast opblaast. Een door IJsland fietsende jonge Zuid-Amerikaan in een Che Guevara-T-shirt is al snel verdacht. Dat een vrouw als Halla, die in haar vrije tijd een dorpskoor dirigeert, de dader is, ligt buiten het voorstellingsvermogen van de autoriteiten. WOMAN AT WAR, waarin een muziekbandje op de meest onverwachte momenten als een soort Grieks koor opduikt, gaat over hoe ver je mag gaan met actievoeren. De film raakt aan het noodzakelijke debat over hoe de wereld te veranderen valt. Merkwaardig is dat de alleenstaande Halla naast actievoeren druk bezig is met het adopteren van een kind uit Oekraïne. Erlingsson zal het misschien niet zo bedoelen, maar het suggereert dat Halla’s leven niet compleet is. Een alleen levende vrouw en activist moet in IJsland blijkbaar een kinderwens hebben. Wie van droogkomische IJslandse humor en woest aantrekkelijke IJslandse landschappen houdt mag deze politieke komedie zeker niet overslaan.

 

regie: Benedikt Erlingsson.

met:   Halldóra Geirharðsdóttir, Jóhann Sigurðarson, Juan Camillo Roman Estrada.

land:  IJsland, 2018.

lengte: 101 minuten, IJslands, Spaans, Engels / Nederlands ondertiteld 

trailer: https://www.youtube.com/watch?v=gamsxxCVK9c

 

Sibel

sibel

De ontvangst kan vrij onbetrouwbaar zijn bovenop de bergen van de Zwarte Zee in Turkije, dus de vrouwen die theebladeren plukken in het allegorische drama SIBEL van Guillaume Giovanetti en Çagla Zencirci hebben hun toevlucht genomen tot een andere methode: ze fluiten. Niet zomaar eentonig getjilp, maar uitgebreide gesprekken waarin de dorproddels worden doorgegeven. Terwijl de vrouwen het fluiten beschouwen als een alternatief voor verbale praatjes, is het voor de 25-jarige Sibel de enige manier waarop ze kan communiceren. Sibel woont samen met haar alleenstaande vader Emin en haar jongere zus Fatma. In de afgelegen gemeenschap wordt ze als een paria behandeld omdat ze "pech" brengt. Waaruit die ‘pech’ bestaat kan niemand duidelijk verwoorden maar heeft waarschijnlijk te maken met het feit dat Sibel vanwege haar handicap nooit een man zal vinden en geen kinderen zal krijgen. Sibel probeert op alle mogelijke manieren de aandacht te trekken van haar dorpsgenoten. Ze is voortdurend met iets bezig, oogst de gewassen op het land, hakt hout en kookt voor haar vader en jongere zus. Het lijkt wel of ze met hard werken haar plaaggeesten wil intimideren. Ze jaagt ook op een wolf waarvan wordt beweerd dat hij gevaarlijk is. Als ze de wolf zou kunnen dood schieten, zou ze zeker in aanzien stijgen.

Er zitten duidelijk sprookjesachtige elementen in SIBEL. Een grote boze wolf jaagt iedereen angst aan. Sibel's huiselijk leven maakt haar de Assepoester van het gezin en haar hatelijke zus Fatma kan net zo goed een slechte stiefzus zijn. Haar Prins Charming komt in de vorm van Ali, een gewonde voortvluchtige gedetineerde die ze in het bos beschermt en verzorgt. Zeer tegen de zin van haar vader gaat Sibel zich steeds onafhankelijker gedragen.  Haar steeds sterker wordende opstandigheid en het toenemende vertrouwen in zichzelf zorgen ervoor dat ook haar vader en haar tradioneel ingestelde zus een meer eigentijdse kijk op de wereld krijgen.

Actrice Damla Sönmez speelt op indrukwekkende wijze de rol van Sibel. Haar vlammende ogen spreken boekdelen over haar gevoel van onrechtvaardigheid. Vanuit haar onderdrukte positie in de gemeenschap komt ze op voor haar eigen identiteit, haar eigen gevoel en haar eigen leven. Strijdbaar en wars van intimidaties vecht ze voor een beter en ander bestaan. Dat is de kracht van SIBEL. Een film die het persoonlijke verhaal optilt naar een universeel niveau.

 

regie:       Guillaume Giovanetti en Çagla Zencirci.

met:         Damla Sönmez, Erkan Kolçak Köstendil, Emin Gürsoy.

land:        Turkije, 2018.

lengte:     95 minuten, Turks / Nederlands ondertiteld.

trailer:      https://youtu.be/LRTjY5P4yZg

 

 

 

 

 

 

Inschrijven

LID WORDEN

Klik op de link hieronder en vul het aanmeldformulier in.

Lid worden